Η Λογική του Πολεμιστή


%ce%b3%ce%b5%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b1-%ce%bf%ce%bc%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%83

Ο πολεμιστής ξεκουράζεται στη λογική και εμπνέεται από την ενορατική σύνδεση με την ωκεάνεια  πηγή της αντίληψης.
Όταν ο πολεμιστής σκέπτεται, σκέπτεται με στρατηγική.  Τακτοποιεί τον εσωτερικό μονόλογο με  αρμονία και αισθητική και δένει όλες τις σκέψεις του με ένα σχοινί στον ασκό του Αιόλου, αφού τις έχει συνδέσει με άρρηκτο  μίτο και  στερεά λογική.
Ο πολεμιστής αποφεύγει τον χαώδη  εσωτερικό και εξωτερικό  μονόλογο διάλογο, γιατί εκεί που τρεμοπαίζει το σημειο συναρμογής τίποτα δεν μπορεί να κατανοηθεί και  από τα άγρια άλογα του Διομήδη θα καταβροχθισθεί.
Για να σκεφτεί σωστά ο πολεμιστής χρειάζεται ενέργεια. Είναι συνεπώς με την χρήση της  ενέργειας του, φειδωλός. Η σκέψη απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας  και η κατανόηση ακόμη, μεγαλύτερα.
Όταν η ενέργεια ξοδεύεται σε ανόητες ασχολίες, ναρκισσισμούς εγωμανές υπερβολές και απληστίες δεν  υπάρχει περιθώριο  σκέψης. Γι αυτό οι  πραγματικά σκεπτόμενοι άνθρωποι σπανίζουν, όπως και οι άνθρωποι της λογικής και αφθονούν τα  ψυχικά προβλήματα  συμπεριφοράς νοσηρής.
Όταν ο πολεμιστής φθάσει στα όρια της σκέψης σπρώχνει και  τη λογική  στα όρια της .
Αυτό σημαίνει πως έχει εξετάσει όλα τα ενδεχόμενα της σκέψης του και των συλλογισμών του.
Μετά ξεκουράζεται. Αφήνει περιθώριο να αναδυθεί μέσα από την εσωτερική σιωπή, η αλήθεια  που  σε γαλήνη, κατανοεί.
Με αυτό τον τρόπο συνδέει τις δύο λειτουργίες των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου και τις αντιληπτικές τους  ικανότητες.
Μόνο οι άνθρωποι της λογικής μπορούν να είναι πρότυπα γνώσης σιωπηλής και μόνο οι πολεμιστές μπορούν να φτιάξουν μια γέφυρα αμφίδρομη μεταξύ τους,  που την περπατούν
…ξυπόλητοι πρίγκιπες και πριγκίπισσες παραμυθένιας εποχής.

ΕΛΖΙΝ