Η Λογική του Πολεμιστή


%ce%b3%ce%b5%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b1-%ce%bf%ce%bc%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%83

Ο πολεμιστής ξεκουράζεται στη λογική και εμπνέεται από την ενορατική σύνδεση με την ωκεάνεια  πηγή της αντίληψης.
Όταν ο πολεμιστής σκέπτεται, σκέπτεται με στρατηγική.  Τακτοποιεί τον εσωτερικό μονόλογο με  αρμονία και αισθητική και δένει όλες τις σκέψεις του με ένα σχοινί στον ασκό του Αιόλου, αφού τις έχει συνδέσει με άρρηκτο  μίτο και  στερεά λογική.
Ο πολεμιστής αποφεύγει τον χαώδη  εσωτερικό και εξωτερικό  μονόλογο διάλογο, γιατί εκεί που τρεμοπαίζει το σημειο συναρμογής τίποτα δεν μπορεί να κατανοηθεί και  από τα άγρια άλογα του Διομήδη θα καταβροχθισθεί.
Για να σκεφτεί σωστά ο πολεμιστής χρειάζεται ενέργεια. Είναι συνεπώς με την χρήση της  ενέργειας του, φειδωλός. Η σκέψη απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας  και η κατανόηση ακόμη, μεγαλύτερα.
Όταν η ενέργεια ξοδεύεται σε ανόητες ασχολίες, ναρκισσισμούς εγωμανές υπερβολές και απληστίες δεν  υπάρχει περιθώριο  σκέψης. Γι αυτό οι  πραγματικά σκεπτόμενοι άνθρωποι σπανίζουν, όπως και οι άνθρωποι της λογικής και αφθονούν τα  ψυχικά προβλήματα  συμπεριφοράς νοσηρής.
Όταν ο πολεμιστής φθάσει στα όρια της σκέψης σπρώχνει και  τη λογική  στα όρια της .
Αυτό σημαίνει πως έχει εξετάσει όλα τα ενδεχόμενα της σκέψης του και των συλλογισμών του.
Μετά ξεκουράζεται. Αφήνει περιθώριο να αναδυθεί μέσα από την εσωτερική σιωπή, η αλήθεια  που  σε γαλήνη, κατανοεί.
Με αυτό τον τρόπο συνδέει τις δύο λειτουργίες των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου και τις αντιληπτικές τους  ικανότητες.
Μόνο οι άνθρωποι της λογικής μπορούν να είναι πρότυπα γνώσης σιωπηλής και μόνο οι πολεμιστές μπορούν να φτιάξουν μια γέφυρα αμφίδρομη μεταξύ τους,  που την περπατούν
…ξυπόλητοι πρίγκιπες και πριγκίπισσες παραμυθένιας εποχής.

ΕΛΖΙΝ

Advertisements

Η Εμπιστοσύνη του Πολεμιστή


Τι σημαίνει εμπιστοσύνη;
Χωρίς την  αθωότητα, ο κόσμος είναι θλιβερός, μαύρος, γερασμένος  και γκρίζος.
Χωρίς την  εμπιστοσύνη,   είναι μάταιος και η αθωότητα πρέπει να προστατευτεί
μαζί με τα παιδιά και  την καρδιά του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ.
Ο πολεμιστής δεν είναι ποτέ κακοπροαίρετος και πάντοτε δίνει μια και περισσότερες ευκαιρίες στο πνεύμα  να εκδηλωθεί, ακόμη και αν βρίσκεται στα σπάργανα.
Ο πολεμιστής δοκιμάζει τον εαυτό του στο αμόνι και το σφυρί του Ήφαιστου και όλες του τις αδυναμίες σε αυτοπαρατήρηση ενδοσκοπική και εξωτερική, ως μέρος της αλληλεπίδρασης του κόσμου που θέλει να είναι.
Αλλά αν η εμπιστοσύνη χαθεί , είναι σαν την παρθενιά, δεν μπορεί να ξανά αποκτηθεί.
Έτσι μαζί με τα πόδια του, καθαρίζει και το  οδυσσειακό τοπίο στην ομίχλη που  μέσα του προχωρεί.
Θα μείνει με λίγους, αλλά είναι πάντα αρκετοί σε διαυγές περιβάλλον
και μόνο με αυτούς θέλει πια να είναι μαζί.

ΕΛΖΙΝ

 

Βίοι και Βιογραφικά


 

ΒΙΟΣ ΤΟΞΟ ΖΩΗ

Βίος:
Η ζωή ενός ανθρώπου, η πορεία του, οι  επιλογές του, οι αποφάσεις του, τα έργα του, τα λόγια του, οι πράξεις του, οι σκέψεις του, το φως, ανάμεσα σε  δύο  τρύπες ΜΗΤΡΕΣ, εισόδου και εξόδου, στη γέννηση και στον θάνατο, οι αξιοσημείωτοι σταθμοί, αν υπάρχουν.
Βιογραφικό:
Το καταστατικό γέννησης, πτυχίων, σπουδών,  έργων, εργασιών , ικανοτήτων, δεξιοτεχνών, αν υπάρχουν.
Το πρώτο κατατίθεται  έμπροσθεν του Αετού την στιγμή του θανάτου, από τον ίδιο τον άνθρωπο με όλες τις εξαργυρώσιμες πράξεις του, άν έχει, και,δεν χωράνε ψέμματα εκεί. Μόνο η αλήθεια μένει γυμνή, μαζί με τον  άνθρωπο.
Το δεύτερο κατατίθεται έμπροσθεν του κοινού. Δεν θάπρεπε να υπάρχουν ψέμματα και εδώ. Το ένα να συμπληρώνει το άλλο. Όμως επειδή η ανθρώπινη φύση  είναι ασυνείδητα ιδιοτελής, υπάρχουν, και τα μεγαλύτερα ψέμματα οι άνθρωποι τα λένε στον εαυτό τους.
Έτσι πολλά βιογραφικά  ειναι ψεύτικα, αναληθή, με πτυχία πλαστά  και στοιχεία ανακριβή. Ομως η ζωή δεν μπορεί να είναι ποτέ ψεύτικη. Η ζωή, είναι ΖΩΗ και έχει την δική  της αλήθεια που δεν μπορεί  να κρυφτεί.
Πολλοί  άνθρωποι ενδιαφέρονται για το βιογραφικό τους , να το κάνουν πλούσιο και όχι για την ζωή τους που την φτωχαίνουν απελπιστικά . Αυτό όμως κάνει κακό στην εξέλιξη της συνείδησης που παραμένει σε στάδιο νηπιακό.
Γιατί το τόξο λέγεται και ΒΙΟΣ;
Γιατί  ΤΟΞΟ είναι η ζωή, ο βίος, του καθενός.
Αυτό είναι το τόξο που στοχεύει το Άπειρον και  Βέλος,  η ματιά.
Αυτή είναι η αναμέτρηση με την φλόγα των αστεριών σε μιας πνοής, την  δρασκελιά.
Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι «τόξο», ακόμη και αν έχουν βιογραφικό, γιατί δεν έχουν ζήσει με αυτή την επιλογή στην ζωή.
Όσοι έχουν όμως,  μπορούν να το κρατήσουν, γιατί το φέρνουν  μέσα τους, όπως την ακτίνα φωτός που φέρνει η αυγή.
Με αυτό το τόξο,   ο   Λεωνίδας,  σημαδεύει τον  Μήδο Ξέρξη στο διηνεκές της ιστορίας  τον χτυπά καιον νικά. Γιατί η επιλογή του  του δίνει την δυνατότητα τον χρόνο να διαπερνά, κερδίζοντας την Αθανασία με τα δικά του χέρια και φτερά.
Γιατί η ζωή είναι σαν ένα πέτρινο- γεφύρι- τόξο που από την μια όχθη του Ηριδανού ποταμού,  στην άλλη, μας περνά

ΕΛΖΙΝ